koenzym q10

Co to jest koenzym Q10? Jak go stosować?

Autorka: Ewa Gębka

|

Data publikacji

|

Czas czytania 2 min

Chcesz częściej widzieć treści Primabiotic w Google? Dodaj nas do ulubionych źródeł

Koenzym Q10 dla wielu z nas kojarzy się wyłącznie ze składnikiem kremów przeciwzmarszczkowych. Jego działania faktycznie wpływa na wygładzenie skóry, ale potrafi znacznie więcej – jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania każdej komórki organizmu!

Czym jest koenzym Q10?

Koenzym Q10, zwany również witaminą Q lub ubichinonem, jest związkiem chemicznym występującym w mitochondriach komórek. Mitochondria są miejscem, w którym w procesie oddychania komórkowego tworzy się energia, niezbędna do prawidłowego funkcjonowania wszystkich organów, przede wszystkim dla serca, mózgu, wątroby czy mięśni. Ponadto związek ten wykazuje działanie antyoksydacyjne – opóźnia procesy starzenia się i chroni przed wolnymi rodnikami.

Koenzym Q10 – właściwości i jego rola w organizmie

Ubichinon może być stosowany od zewnątrz, jako składnik kremów przeciwzmarszczkowych, ale również jako suplement w postaci kapsułek lub kropli. Doskonale rozpuszcza się w tłuszczach, dlatego warto sięgać po preparaty, które w składzie mają dodatkowo np. oliwę z oliwek. Na rynku znajdziemy też suplementy zawierające poza koenzymem Q10 witaminy, np. witaminę E, wpływającą m.in. na spowolnienie procesów starzenia się. Co do tej pory udało się ustalić w badaniach nad koenzymem Q10? Jego odpowiedni poziom odgrywa kluczową rolę w przypadku niewydolności serca. Może zapobiegać takim dolegliwościom, jak uczucie osłabienia i zmęczenia nawet przy podejmowaniu niskiej aktywności, a także dusznościom i kołataniu serca. Na koenzym powinny też zwrócić uwagę osoby cierpiące na cukrzycę. Odpowiedni poziom tego związku chemicznego może wspomagać leczenie objawów neuropatii cukrzycowej, takie jak bóle czy zaburzenia czucia. Koenzym Q10 pozytywnie wpływa na pacjentów z fibromialgią – chorobą, której towarzyszą bóle mięśni i stawów, nadmierna wrażliwość na ucisk oraz bezsenność. Co ciekawe, wedle niektórych badań doustna suplementacja koenzymu Q10 zmniejsza częstotliwość występowania bólów migrenowych u dzieci i dorosłych. Jest też polecana u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym, a także po przebytym zawale serca. Zauważono również, że może wpływać na schorzenie zwane chorobą Peyroniego, objawiające się skrzywioną, bolesną erekcją.

Źródła i występowanie koenzymu Q10

Przyjmuje się, że już po ok. 20. roku życia w naszym organizmie koenzymu Q10 zaczyna ubywać. Na niedobór tego składnika ma także wpływ nasz styl życia oraz leki, po które regularnie sięgamy. Najbardziej narażone na utratę koenzymu Q10 są osoby sięgające po używki, żyjące w stresie i uprawiające intensywną aktywność fizyczną. Do naturalnych źródeł koenzymu Q10 należą m.in. - brokuły - tłuste ryby, np. pstrąg, tuńczyk - mięso, zwłaszcza podroby - oleje - produkty pełnoziarniste Warto pamiętać, że koenzym Q10 jest wrażliwy na obróbkę termiczną, a jego poziom maleje, im dłużej przechowujemy daną żywność.

Koenzym Q10 – skutki niedoboru

Jeśli podejrzewamy u siebie niedobór koenzymu Q10, warto wybrać się do lekarza i wykonać badania w tym kierunku. Alarmującym objawem może być: szybsze męczenie się, brak energii, częste infekcje, bezsenność, a nawet podwyższony poziom cholesterolu.

Jak stosować koenzym Q10?

Koenzym Q10 stosujemy zawsze zgodnie z zaleceniami producenta. Nie powinno się go przyjmować na pusty żołądek, zalecane jest spożywanie w połączeniu z pokarmem bogatym w tłuszcze.

Ewa Gębka-Niedzielska – dietetyk, magister żywienia i specjalistka w zakresie insulinooporności

Ewa Gębka-Niedzielska jest dietetyczką z prawie ośmioletnim doświadczeniem, zaangażowaną w pomoc ludziom w poprawie ich samopoczucia z realistycznej i zrównoważonej perspektywy. Ukończyła studia magisterskie na WSBiNoZ w Łodzi i od tego czasu stale poszerza swoją wiedzę poprzez kursy, szkolenia i konferencje naukowe. W 2025 roku uzyskała tytuł Specjalisty Insulinooporności , który potwierdza jej kompetencje w pracy z osobami z zaburzeniami gospodarki węglowodanowej i insulinowej.

W swojej praktyce unika restrykcyjnych diet. Zamiast tego preferuje podejście skoncentrowane na zrównoważonych zmianach stylu życia, zawsze dostosowane do tempa, możliwości i sytuacji każdego pacjenta. Jej praktyka opiera się na medycynie opartej na dowodach (EBM) i doświadczeniu klinicznym, które zdobyła dzięki wieloletniej pracy z pacjentami.

Obszary specjalizacji: żywienie kliniczne, odchudzanie, modyfikacja diety, zespół policystycznych jajników (PCOS), insulinooporność oraz zdrowy, świadomy styl życia.
Wykształcenie: magister dietetyki (WSBiNoZ, Łódź); specjalista insulinooporności (2025).

Masz jakieś pytania?

Napisz do nas