morszczyn pęcherzykowaty

Morszczyn pęcherzykowaty – właściwości i zastosowanie

Autorka: Ewa Gębka

|

|

Czas czytania 2 min

Glony coraz częściej wchodzą w skład suplementów diety. Wyróżniają się wysoką zawartością witamin i mikroelementów, są uznawane za superfoods, można je też wykorzystywać w przemyśle kosmetycznym. Tym razem postanowiliśmy przyjrzeć się morszczynowi pęcherzykowatemu. Właściwości glona powinny zainteresować przede wszystkim osoby z kłopotami z tarczycą i trawieniem.

Co to jest morszczyn pęcherzykowaty?

Morszczyn pęcherzykowaty jest zaliczany do brunatnic. Można go spotkać w Oceanie Atlantyckim i Arktycznym, ale także w morzach, m.in. w Bałtyku. Ma oliwkowy kolor, jest pokryty charakterystycznymi pęcherzykami, a w jego budowie wyróżniamy trzy części: ryzoid, kauloid oraz fylloid, czyli odpowiedniki korzenia, łodygi oraz liścia. Morszczyn pęcherzykowaty jest bogaty w jod, potas, wapń, miedź, witaminy z grupy B, wit. A czy C. Znajdziemy w nim również magnez, cynk oraz sód. Zawartość jodu w suszonym morszczynie jest uzależniona m.in. od stopnia zasolenia akwenu, z którego pochodzi.

Morszczyn pęcherzykowaty – właściwości

Wiemy już, jak wygląda morszczyn i jakie składniki się w nim kryją. Jakie bezpośrednie korzyści dla naszego zdrowia możemy z niego czerpać? Morszczyn jest polecany przede wszystkim przy problemach trawiennych. Pobudza perystaltykę jelit, ułatwiając wypróżnianie. Pęcznieje też w przewodzie pokarmowym, wywołując uczucie sytości. Z tego względu morszczyn jest dobry na odchudzanie. Właściwości prozdrowotne glona są wykorzystywane przy problemach z tarczycą. Morszczyn pęcherzykowaty pobudza wydzielanie jej hormonów, a dodatkowo może zapobiegać niedoczynności, związanej m.in. z niedoborem jodu. Morszczynowi przypisuje się działanie moczopędne, dlatego może być wykorzystywany przy detoksie organizmu czy likwidowaniu obrzęków. Ułatwia gojenie się ran, a także pozytywnie wpływa na wygląd skóry. Wiąże się to z bogactwem antyoksydantów o działaniu przeciwstarzeniowym. Kremy z morszczynem pęcherzykowatym pomagają uporać się z cellulitem, nawilżają i regenerują. Popularne są również kąpiele z dodatkiem morszczynu – ze względu na działanie przeciwzapalne przynoszą ulgę przy bólach stawów.

Zastosowanie morszczynu pęcherzykowatego

Morszczyn jest składnikiem mieszanek ziołowych, wspomagających proces odchudzania, pracę tarczycy czy trawienie. W przemyśle kosmetycznym jest stosowany do produkcji kremów nawilżających czy balsamów antycellulitowych. Ze względu na zawartość kwasu alginowego korzyści z morszczynu czerpie też przemysł spożywczy – jest on zagęszczaczem i składnikiem środków żelujących, np. do produkcji dżemów. Niektórzy piją morszczyn w formie naparu. Wystarczy zalać wrzątkiem 3 płaskie łyżeczki suszonych glonów i sięgać po taki napój do trzech razy dziennie. Suszony morszczyn można również dodawać do kąpieli.

Morszczyn: skutki uboczne

Tak jak w przypadku innych glonów, należy zachować szczególną ostrożność, jeśli zanotujemy objawy takie jak: bezsenność, potliwość czy duszności. Morszczyn nie jest zalecany przy nadczynności tarczycy (ze względu na zawartość jodu), natomiast kobiety w ciąży i karmiące piersią przed zastosowaniem suplementów lub naparów z morszczynu pęcherzykowatego powinny skonsultować się z lekarzem.

Morszczyn pęcherzykowaty a Hashimoto

Suplementacja morszczynem pęcherzykowatym przy chorobie Hashimoto powinna być poprzedzona konsultacją lekarską. Glon jest źródłem jodu, potrzebnego do prawidłowej pracy tarczycy, natomiast przy Hashimoto zbyt wysoka ilość tego pierwiastka w diecie może nasilać zapalną odpowiedź układu odpornościowego. Dlatego właśnie badania i konsultacja ze specjalistą będą w tym przypadku konieczne. 

Ewa Gębka-Niedzielska – dietetyk, magister żywienia i specjalistka w zakresie insulinooporności

Ewa Gębka-Niedzielska jest dietetyczką z prawie ośmioletnim doświadczeniem, zaangażowaną w pomoc ludziom w poprawie ich samopoczucia z realistycznej i zrównoważonej perspektywy. Ukończyła studia magisterskie na WSBiNoZ w Łodzi i od tego czasu stale poszerza swoją wiedzę poprzez kursy, szkolenia i konferencje naukowe. W 2025 roku uzyskała tytuł Specjalisty Insulinooporności , który potwierdza jej kompetencje w pracy z osobami z zaburzeniami gospodarki węglowodanowej i insulinowej.

W swojej praktyce unika restrykcyjnych diet. Zamiast tego preferuje podejście skoncentrowane na zrównoważonych zmianach stylu życia, zawsze dostosowane do tempa, możliwości i sytuacji każdego pacjenta. Jej praktyka opiera się na medycynie opartej na dowodach (EBM) i doświadczeniu klinicznym, które zdobyła dzięki wieloletniej pracy z pacjentami.

Obszary specjalizacji: żywienie kliniczne, odchudzanie, modyfikacja diety, zespół policystycznych jajników (PCOS), insulinooporność oraz zdrowy, świadomy styl życia.
Wykształcenie: magister dietetyki (WSBiNoZ, Łódź); specjalista insulinooporności (2025).

Masz jakieś pytania?

Napisz do nas